Ποιος ο λόγος να γίνω ο αόρατος θεατής σου;

     "Μ'αρέσουν οι άνθρωποι με χαρακτήρα. Αυτοί που δεν χρειάζεται να θάψουν για να φανούν. Οι άνθρωποι με προσωπικότητα, που δεν λένε ψέματα για να ανεβούν. Και κυρίως αυτοί που θα πάρουν πρωτοβουλία να ξεκαθαρίσουν την θέση τους όταν χρειαστεί. Οι υπόλοιποι δεν χωράτε πουθενά. ", είχα διαβάσει κάπου και θυμάμαι, μου είχε αρέσει τόσο που το είχα διαβάσει πολλές φορές, ξανά και ξανά. 
     Γιατί είσαι μόνος; Έχεις αναρωτηθεί ποτέ; Γιατί επιζητείς απεγνωσμένα την αποδοχή, την παρέα, το φλερτ; Μήπως επειδή έχεις ανάγκη να επιβεβαιώσεις στον εαυτό σου ότι αξίζεις, ότι μετράς και να γλυκάνεις για λίγο την μοναξιά σου; 
Βλέπω άτομα χωρίς φίλους να το παίζουν φουλ κοινωνικές και γκόμενες. Έχεις αναρωτηθεί κοπέλα μου γιατί δεν μπορείς να στεριώσεις σε μια παρέα και είσαι μόνη σου ΣΥΝΕΧΕΙΑ; Μήπως επειδή η μόνη σου έννοια είναι ο εαυτός σου και πως θα τον πλασάρεις καλύτερα στους άλλους;
     Έχω μια γνωστή που με το που θα σε δει στον δρόμο, θα σε σταματήσει και θα αρχίσει να σου μιλάει άπειρη ώρα για την γεμάτη ζωή της και για τους τόσους γκόμενους που την ακολουθούν, για τα γραμμάρια που έχει χάσει και την καινούργια της τσάντα, για τις προτάσεις για δουλειά που έχει και τα τέλεια νύχια της. Δεν θα σε αφήσει να μιλήσεις. Δεν θα βγάλεις άχνα. Ακόμα και αν προσπαθήσεις θα σε σταματήσει για να συνεχίσει να μιλάει. Κάθε φορά που βρίσκομαι μαζί της σκέφτομαι "πόση ανάγκη έχει αυτή η κοπέλα από φίλους, ώστε επιβλητικά να κάνει τους πάντες θεατές της;". Έχει ανάγκη κάπου να μιλήσει και δεν μπορεί,γιατί είναι μόνη. Γιατί δεν έχει φίλους. Γιατί ποτέ δεν νοιάστηκε να δώσει σε μια φιλία, παρά μόνο να πάρει, να πάρει επιβεβαίωση, να νιώσει ανώτερη. Γι'αυτό και οι κατά διαστήματα παρέες της είναι κοριτσάκια χωρίς προσωπικότητα, που απλά υπομένουν παθητικά τον μονόλογο της. 
     Αχ δεν αντέχω τέτοιους ανθρώπους. Αλήθεια. Εγώ σε όλες μου τις σχέσεις επιζητώ την ισότητα. Ναι, θέλω να ακούσω για την ζωή σου, αν σε νοιάζει και σένα να ακούσεις για την δική μου. Αλλιώς, ποιος ο λόγος να γίνω ο αόρατος θεατής σου;
     Λένε ότι ο ώριμος άνθρωπος φαίνεται από την μειωμένη του επιθυμία να εντυπωσιάσει τους άλλους. Χμμ. Τα όρια του κάνω κάτι γιατί το γουστάρω με το κάνω κάτι για να φανώ είναι πολύ λεπτά και οι άνθρωποι συχνά παρεξηγούν.. ή ζηλεύουν. 
     Δεν ξέρω αν είμαι ώριμη ή όχι, και μπορεί και γω αυτή τη στιγμή να καίω τον εγκέφαλό μου γράφοντας αυτά που εσύ διαβάζεις με απορία ή ενδιαφέρον (who knows?), πάντως μεγαλώνοντας αρχίζω να αποφεύγω όσους με φθείρουν και να κρατάω δίπλα μου όσους με κάνουν καλύτερο άνθρωπο. Και αλήθεια, είμαι πολύ περήφανη γι'αυτό. 


     Δοκίμασέ το. Να θυμάσαι ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο και τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται. Η ψυχή του ανθρώπου δεν φαίνεται από μια όμορφη φωτό στο Fb αλλά από πολλά παραπάνω.

Περιμένω τα μηνύματά σας !

Φιλιά πολλά <3 <3

Don't forget to smileeeee :)

xoxo