Η ευτυχία όμως είναι στιγμές.

Η ζωή είναι πολύ μικρή και καλύτερα να την ζει κανείς όσο πιο ευτυχισμένα μπορεί. Με το να μιζεριάζουμε τα παντα το μόνο που κάνουμε είναι να σπαταλάμε χρόνο. Σίγουρα υπάρχουν προβλήματα, ζόρικες καταστάσεις που μας χαλάνε, μας στεναχωρούν, μας θυμώνουν. Όλα αυτά, πιστεύω, κυλάνε περισσότερο ανώδυνα όταν τα αντιμετωπίζουμε με μεγαλύτερη αισιοδοξία, με περισσότερα χαμόγελα.


Πλέον όλα κινούνται τόσο γρήγορα που οι άνθρωποι χάνουν το αληθινό νόημα της ύπαρξης τους, την ζωή. Όλοι τρέχουν να προλάβουν από το πρωί μέχρι το βράδυ που γυρνούν σπίτι τους και αδυνατούν να ρίξουν μια ματιά στην οικογένεια τους. Τρέχουν να προλάβουν τι? Να προλάβουν να κερδίσουν, ελπίζοντας πως κάποια στιγμή στην ζωή τους θα προλάβουν να χαρούν όσα κοπίασαν. Οι περισσότεροι όμως πεθαίνουν τελικά μη έχοντας προλάβει το σημαντικότερο. Να ζήσουν...


Τα χρήματα δεν φέρνουν την ευτυχία πιστεύω, χωρίς να θέλω να αναιρέσω το γεγονός ότι τα πλούτη προσφέρουν μια ζωή πιο άνετη και άρα, με λιγότερα βάσανα. Η ευτυχία όμως είναι στιγμές που όλες μαζί συμπληρώνουν το παζλ μιας αληθινά ευτυχισμένης ζωής.


Και όπως λένε και οι αγαπημένοι μου Πυξ Λαξ... 
Ζήσε μονάχα την στιγμή και άσε το μετά. 
Ένα σωσίβιο είναι η ζωή που ξεφουσκώνει αργά.

"Έμαθα τόσα πράγματα από εσάς τους ανθρώπους.
 Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού χωρίς να γνωρίζουν πως η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά.
 Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του για πρώτη φορά το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα. 
Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει. "

Γκαμπριέλα Γκαρσία Μάρκες

Του κερατά το κέρατο.

"Απλά, θεωρούσα πως διέθετε περισσότερο αυτοέλεγχο, πως ήταν πιο δυνατός άνθρωπος. Το να τον σκέφτομαι να λέει ψέματα, να φεύγει σαν τον κλέφτη από την πόλη, να πλαγιάζει με μια γυναίκα σε κάποιο ξενοδοχείο, όλα αυτά τον φτήναιναν, τον έκαναν να φαντάζει λιγότερο σημαντικός. "
Έρωτας μέχρι θανάτου- Λίζα Άνγκερ




Το κέρατο πάει και έρχεται ! Όλοι κερατώνουν όλους ! Τι πιο φυσικό για την εποχή μας ? Οι τηλεοράσεις το έχουν κάνει μόδα εξάλλου ! Ευρωπαίοι σου λέει ο άλλος μετά ! Τι περιμένεις?

Του άπιστου.

Ναι ρε φίλε. Γούσταρες, έκανες την μαλακία σου. Ε δέξου τις επιπτώσεις. Κανένας δεν είναι κανενός και από κανέναν δεν μπορείς να έχεις την απαίτηση να σου συγχωρήσει την κάθε βλακεία. " Μια φορά έγινε αγάπη μου. Μια στιγμή αδυναμίας ήτανε ." Και? Μπορεί εσύ να είσαι γενικότερα τόσο αδύναμος ! Το θέμα, πιστεύω, είναι το γεγονός ότι θεωρούμε ορισμένους ανθρώπους δεδομένους στην ζωή μας, πιστεύοντας πως ότι και αν τους κάνουμε θα μας δέχονται πάντα. Ε αν ο άλλος δεν γουστάρει άλλο, μην το τραβααααας! Ασ' τον ήσυχο και πάψε να κλαψουρίζεις ! 

Του κερατά.

Αν αγαπάς κλάψε, βρίσε, σπάστα όλα αν αυτό σε κάνει να νιώσεις καλύτερα. Και να μην αγαπάς βέβαια,  πάλι πονάει γιατί αναρωτιέσαι τι καλύτερο είχε ο άλλος από σένα? ! Και τίποτα να μην είχε, το κέρατο βαράει αρκετά. Βέβαια, νομίζω, πως κανένα άτομο που σέβεται τον εαυτό του δεν συγχωρεί κάτι τέτοιο. Μπορεί, όμως, όντως να ήταν μια στιγμή αδυναμίας. Λίγο το ποτό, λίγο η βλακεία. Δεν θέλει και πολύ. Αν όμως δεν έγινε μόνο μια φορά τότε ... εεεειιιιιιι μαν ΚΟΊΤΑ ΜΠΡΟΣΤΆ ! Ρόδα είναι η ζωή και κάνει τον κύκλο της και , όπως φάνηκε από την πραγματικότητα ( την δική μου τουλάχιστον ) , ΘΑ ΠΑΡΑΚΑΛΑΑΑΑΕΙΙΙ ! Α! και μιλάμε για σχέση, έτσι? Σχέεεση you know ! Από αυτές που κρατάνε 2 μήνες, 3 , 6, ένα χρόνο, ενάμισι κλπ. 

Και εξάλλου, υπάρχουν τόσα λάθη για να κάνει κανείς και τόσοι μαλάκες για να μπλέξει που θα ήταν βαρετό να γυρνάει πάντα στα ίδια ! 

Baby fuck you !  

.!.

:)

Ο καλός είναι αδύνατος και ο κακός χοντρός?

Ένα κοριτσάκι. 13 με 14 χρονών. Μια κοπελίτσα. Όμορφο πρόσωπο. Ψηλή. Μακρυά καστανόξανθα μαλλιά. Και πολλά παραπανίσια κιλά. Ας την ονομάσουμε Χ.


Αποφάσισε να πάει μια χρονιά κατασκήνωση.


Την έβαλαν σε ένα σπιτάκι με άλλα 7 κορίτσια και την ομαδάρχισσα. Η συγκεκριμένη κοπέλα που πληρώνονταν ως ομαδάρχισσα ήταν γύρω στα 18. Ας την πούμε Ψ.


Το όλο θέμα ξεκίνησε με κάποια υπονοούμενα της Ψ για το βάρος της Χ. Οι μέρες περνούσαν και τον θράσος της Ψ περίσσευε μέρα με την μέρα. Συνήθεις φράσεις : Στο σπιτάκι -> πρόσεχε πως κάθεσαι στο κρεβάτι μην το σπάσεις, ( με αποτέλεσμα τα υπόλοιπα κορίτσια να κάθονται παρεούλες πάνω στα κρεβάτια και η Χ σε ένα μόνη της για να μην σπάσει το κρεβάτι ! ! ). Στη πισίνα -> κάντε άκρη για να πέσει η Χ από την τσουλήθρα, μην βουλιάξει καμία. Στην τραπεζαρία -> α! βλέπω έφαγες όλο το φαγητό σου. Σιγά μην δεν το έτρωγες. Στην θάλασσα -> την κοιτούσε με μισό μάτι για την κοιλία και τα μεγάλα της μπούτια.


Τα άλλα κορίτσια στο σπιτάκι βλέποντας την ομαδάρχισσα τους να φέρεται έτσι στην Χ άρχισαν να φέρονται αντίστοιχα στο κοριτσάκι και το θέμα έβγαινε σιγά σιγά έξω από το σπιτάκι. Σ ε όλη την κατασκήνωση την φώναζαν χοντρή και τα αγόρια την κορόιδευαν.


Η Χ δεν μιλούσε με κανέναν και κανένας δεν της μιλούσε σοβαρά πάρα μόνο κοροϊδευτικά ! Και γιατί? Γιατί ήταν χοντρούλα ! Δεν ανέφερε τίποτα στους γονείς της γιατί δεν ήθελε να τους λυπήσει καθώς δεν τους περίσσευαν για να την στείλουν κατασκήνωση. Η Χ συχνά πήγαινε στις ντουζιέρες και έκλαιγε. Ντρέπονταν μέχρι και κούνια να κάνει καθώς την πείραζαν πως ο πισινός της δεν χωρούσε. Κάθονταν στο σπιτάκι, άκουγε μουσική και χάνονταν μέσα στις ιστορίες των μυθιστορημάτων για να μην ενοχλεί κανέναν και κανένας να μην την βλέπει. Σταμάτησε να πηγαίνει στην τραπεζαρία γιατί την σχολίαζαν όταν έτρωγε. Μετρούσαν τις μπουκιές της κυριολεκτικά. Η ομαδάρχισσα φυσικά και χαιρόταν που η Χ ξεκίνησε "δίαιτα". Δεν έτρωγε τίποτα πια. Έτσι πέρασε 22 μέρες. 

Η Χ πέρασε στα 12 της μια δύσκολη φάση. Οι γονείς της χώρισαν και αυτή άρχισε να τρώει. Υπάρχουν πολλοί τρόποι αντίδρασης και αυτός ήταν ο δικός της.

Το κοριτσάκι αυτό όμως, πέρα από το γεγονός ότι ήταν χοντρή, ήταν ένας άγγελος. Νοιάζονταν για τους γύρω της, προσπαθούσε  να μην στενοχωρεί κανέναν, δεν είχε εγωισμό, κακία, μίσος και φθόνο, αγαπούσε τους γονείς της και όταν μετέπειτα στην ζωή της απέκτησε φιλίες, ήταν δυνατές και κρατάνε ακόμα. 


Ο καλός είναι αδύνατος και ο κακός χοντρός? χαχα ! Τι γελοίοι που είμαστε εμείς οι άνθρωποι !