Ένα κοριτσάκι. 13 με 14 χρονών. Μια κοπελίτσα. Όμορφο πρόσωπο. Ψηλή. Μακρυά καστανόξανθα μαλλιά. Και πολλά παραπανίσια κιλά. Ας την ονομάσουμε Χ.
Αποφάσισε να πάει μια χρονιά κατασκήνωση.
Την έβαλαν σε ένα σπιτάκι με άλλα 7 κορίτσια και την ομαδάρχισσα. Η συγκεκριμένη κοπέλα που πληρώνονταν ως ομαδάρχισσα ήταν γύρω στα 18. Ας την πούμε Ψ.
Το όλο θέμα ξεκίνησε με κάποια υπονοούμενα της Ψ για το βάρος της Χ. Οι μέρες περνούσαν και τον θράσος της Ψ περίσσευε μέρα με την μέρα. Συνήθεις φράσεις : Στο σπιτάκι -> πρόσεχε πως κάθεσαι στο κρεβάτι μην το σπάσεις, ( με αποτέλεσμα τα υπόλοιπα κορίτσια να κάθονται παρεούλες πάνω στα κρεβάτια και η Χ σε ένα μόνη της για να μην σπάσει το κρεβάτι ! ! ). Στη πισίνα -> κάντε άκρη για να πέσει η Χ από την τσουλήθρα, μην βουλιάξει καμία. Στην τραπεζαρία -> α! βλέπω έφαγες όλο το φαγητό σου. Σιγά μην δεν το έτρωγες. Στην θάλασσα -> την κοιτούσε με μισό μάτι για την κοιλία και τα μεγάλα της μπούτια.
Τα άλλα κορίτσια στο σπιτάκι βλέποντας την ομαδάρχισσα τους να φέρεται έτσι στην Χ άρχισαν να φέρονται αντίστοιχα στο κοριτσάκι και το θέμα έβγαινε σιγά σιγά έξω από το σπιτάκι. Σ ε όλη την κατασκήνωση την φώναζαν χοντρή και τα αγόρια την κορόιδευαν.
Η Χ δεν μιλούσε με κανέναν και κανένας δεν της μιλούσε σοβαρά πάρα μόνο κοροϊδευτικά ! Και γιατί? Γιατί ήταν χοντρούλα ! Δεν ανέφερε τίποτα στους γονείς της γιατί δεν ήθελε να τους λυπήσει καθώς δεν τους περίσσευαν για να την στείλουν κατασκήνωση. Η Χ συχνά πήγαινε στις ντουζιέρες και έκλαιγε. Ντρέπονταν μέχρι και κούνια να κάνει καθώς την πείραζαν πως ο πισινός της δεν χωρούσε. Κάθονταν στο σπιτάκι, άκουγε μουσική και χάνονταν μέσα στις ιστορίες των μυθιστορημάτων για να μην ενοχλεί κανέναν και κανένας να μην την βλέπει. Σταμάτησε να πηγαίνει στην τραπεζαρία γιατί την σχολίαζαν όταν έτρωγε. Μετρούσαν τις μπουκιές της κυριολεκτικά. Η ομαδάρχισσα φυσικά και χαιρόταν που η Χ ξεκίνησε "δίαιτα". Δεν έτρωγε τίποτα πια. Έτσι πέρασε 22 μέρες.
Το κοριτσάκι αυτό όμως, πέρα από το γεγονός ότι ήταν χοντρή, ήταν ένας άγγελος. Νοιάζονταν για τους γύρω της, προσπαθούσε να μην στενοχωρεί κανέναν, δεν είχε εγωισμό, κακία, μίσος και φθόνο, αγαπούσε τους γονείς της και όταν μετέπειτα στην ζωή της απέκτησε φιλίες, ήταν δυνατές και κρατάνε ακόμα.
Ο καλός είναι αδύνατος και ο κακός χοντρός? χαχα ! Τι γελοίοι που είμαστε εμείς οι άνθρωποι !
Αποφάσισε να πάει μια χρονιά κατασκήνωση.
Την έβαλαν σε ένα σπιτάκι με άλλα 7 κορίτσια και την ομαδάρχισσα. Η συγκεκριμένη κοπέλα που πληρώνονταν ως ομαδάρχισσα ήταν γύρω στα 18. Ας την πούμε Ψ.
Το όλο θέμα ξεκίνησε με κάποια υπονοούμενα της Ψ για το βάρος της Χ. Οι μέρες περνούσαν και τον θράσος της Ψ περίσσευε μέρα με την μέρα. Συνήθεις φράσεις : Στο σπιτάκι -> πρόσεχε πως κάθεσαι στο κρεβάτι μην το σπάσεις, ( με αποτέλεσμα τα υπόλοιπα κορίτσια να κάθονται παρεούλες πάνω στα κρεβάτια και η Χ σε ένα μόνη της για να μην σπάσει το κρεβάτι ! ! ). Στη πισίνα -> κάντε άκρη για να πέσει η Χ από την τσουλήθρα, μην βουλιάξει καμία. Στην τραπεζαρία -> α! βλέπω έφαγες όλο το φαγητό σου. Σιγά μην δεν το έτρωγες. Στην θάλασσα -> την κοιτούσε με μισό μάτι για την κοιλία και τα μεγάλα της μπούτια.
Τα άλλα κορίτσια στο σπιτάκι βλέποντας την ομαδάρχισσα τους να φέρεται έτσι στην Χ άρχισαν να φέρονται αντίστοιχα στο κοριτσάκι και το θέμα έβγαινε σιγά σιγά έξω από το σπιτάκι. Σ ε όλη την κατασκήνωση την φώναζαν χοντρή και τα αγόρια την κορόιδευαν.
Η Χ δεν μιλούσε με κανέναν και κανένας δεν της μιλούσε σοβαρά πάρα μόνο κοροϊδευτικά ! Και γιατί? Γιατί ήταν χοντρούλα ! Δεν ανέφερε τίποτα στους γονείς της γιατί δεν ήθελε να τους λυπήσει καθώς δεν τους περίσσευαν για να την στείλουν κατασκήνωση. Η Χ συχνά πήγαινε στις ντουζιέρες και έκλαιγε. Ντρέπονταν μέχρι και κούνια να κάνει καθώς την πείραζαν πως ο πισινός της δεν χωρούσε. Κάθονταν στο σπιτάκι, άκουγε μουσική και χάνονταν μέσα στις ιστορίες των μυθιστορημάτων για να μην ενοχλεί κανέναν και κανένας να μην την βλέπει. Σταμάτησε να πηγαίνει στην τραπεζαρία γιατί την σχολίαζαν όταν έτρωγε. Μετρούσαν τις μπουκιές της κυριολεκτικά. Η ομαδάρχισσα φυσικά και χαιρόταν που η Χ ξεκίνησε "δίαιτα". Δεν έτρωγε τίποτα πια. Έτσι πέρασε 22 μέρες.
Η Χ πέρασε στα 12 της μια δύσκολη φάση. Οι γονείς της χώρισαν και αυτή άρχισε να τρώει. Υπάρχουν πολλοί τρόποι αντίδρασης και αυτός ήταν ο δικός της.
Το κοριτσάκι αυτό όμως, πέρα από το γεγονός ότι ήταν χοντρή, ήταν ένας άγγελος. Νοιάζονταν για τους γύρω της, προσπαθούσε να μην στενοχωρεί κανέναν, δεν είχε εγωισμό, κακία, μίσος και φθόνο, αγαπούσε τους γονείς της και όταν μετέπειτα στην ζωή της απέκτησε φιλίες, ήταν δυνατές και κρατάνε ακόμα.
Ο καλός είναι αδύνατος και ο κακός χοντρός? χαχα ! Τι γελοίοι που είμαστε εμείς οι άνθρωποι !

3 σχόλια:
anatrixiasa pragmatika!poso stenomyaloi k komple3ikoi mporei n einai merikoi an8rwpoi 8ee m??????dn t pisteuw!!!!!!!!!ma einai dynaton n kaneis tetoia epi8esh s ena koritsaki 12 xronwn!!!!!!Mono agaph mporeis n dwseis k as einai xontros kontos asxhmos!!T provlhma einai oti 3eroume panta n leme kaka pragmata g ts allous k pote ma pote na epivraveuoume t 8etika!!!K to koritsaki auto a3izei ta mpravo olou t kosmou!!!K na einai yperhfanh g tn eautooo ts p vrhke tetoia eswterikh dynamh k ante3e autes ts 22 efialtikes meres!
Θα ξερασω ενα κροκοδειλο... Ο χοντρος ειναι χοντρος και ο αδυνατος αδυνατος. Στη ζωη επιβιωνει ο πιο δυνατος και οχι ο πιο καλος. 'Η μπορεις ή δεν μπορεις. So simple.
o xodros omws den einai aparaithta adunamos! to koritsaki 8a boruse polu aneta na milhsei stous goneis ths h se kapoion megalo kai na valei sthn 8esh ths thn omadarxissa ! to oti den milhse den exei na kanei me dunato kai adunato pisteuw alla kuriws me thn psuxikh dunamh tou ka8enos !
so simple !
Δημοσίευση σχολίου